Strict Standards: Declaration of fa_IRDate::calendar() should be compatible with JDate::calendar($format, $local = false, $translate = true) in /home/morourir/public_html/language/fa-IR/fa-IR.localise.php on line 0

Strict Standards: mktime(): You should be using the time() function instead in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 32

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 28

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 120

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 123

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 46

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 106
مرور :: ادبیات - دستگاه
پنجشنبه, ۰۲ خرداد ۱۳۹۸

اخبار فرهنگی ایسنا

ایسنا

فرهنگی و هنری > ادبیات و کتاب



دستگاه

قباد آذرآیین



نصفه های شب،دستگاه تکثیرقدیمی و لندهور اداره آموزش و پرورش شهرستان م ،ناغافل،براتی ، تکثیرچی پیر اداره را می بلعد و از آن طرف یک ورقه ی پت و پهن با حروف سیاه ناخوانا و خطی خرچنگ قورباغه بیرون می دهد

براتی آشفته و عرق کرده از خواب می پرد، تو رختخوابش می نشیند و شروع می کند به نفس نفس زدن..

دومین شبی است که براتی با این کابوس از خواب می پرد شب اول ، با صدای فریادش، احترام ،از خواب پریده بوده و نا صبح خواب به چشمش نرفته بوده.احترام به زور قرص  اعصاب می خوابد. براتی رختخوابش را برداشته بوده برده  بوده پهن کرده بوده تو پذیرایی.

براتی بلند می شود می رود آشپزخانه، بطری آب را برمی دارد تا نصفه سر می کشد ، ته مانده آب را خالی می کند  رو سرش آب سرد شره می کند تو صورت و گل و گردنش و خوابش را می پراند. پهن می شود روی زمین، سرش را تکیه می دهد به در یخچال . با لرزش یخچال چرت می زند اما پیش از این که کابوس به سراغش بیاید چشم باز می کند.

برمی گرد د تو رختخواب ،لحاف را می کشد رو سرش،موبایلش را روشن می کند وانگشتش روی  اسم وشماره  سالار  فشار می دهد. گوشی  چند دقیقه زنگ می خورد،  براتی ، دلواپس نفس نفس می زند.  سینه اش را چنگ می زند ...کسی گوشی را  بر می دارد . صدایی خواب زده می پرسد :بله!

براتی می گوید سالار، منم باباجون..خوبین همه تون؟

صدا می گوید: ای بر پدر مردم آزار لعنت!

براتی به گوشی خاموش نگاه می کند. مطمئن است که شماره را درست گرفته است.یعنی سالار اسم او را روی صفحه گوشی اش ندیده؟! چرا این قدر کلافه بود؟او که راننده بیابان است وبه بی خوابی عادت دارد

 

 با یک لیوان چایی غلیظ و پر و پیمان می رود اتاق امینی، معاون مالی و اداری. امروز، صفری ، آبدارچی نیامده اداره.می گویند پسر مفقود الاثرش بعدسال  بی خبری برگشته خانه. صفری که نباشد ،براتی جورش را می کشد...سامان او کی از ولایت غربت برمی گردد؟ وقتی او و مادرش زیر  هزارهزار من خاک خوابیده اند؟یعنی آن ها آرزو ی دیدار سامان و عروس  خارجی ونوه هاشان  را به گور می برند؟

سلام می کند ، صبح به خیر می گوید و لیوان چایی را می گذارد تو پیش دستی روی میزامینی و قندان را می سراند جلوش.امینی سر بالا می کند، توی صورت براتی زل می زنذد و می گوید: بد نباشی جناب براتی؟رنگت پریده.چشمات چرا قرمز شده ن؟

براتی می گوید: دو شبه خواب و قرار ندارم آقای امینی.

امینی حبه درشت قندی از قندان برمی دارد می گذارد میان لب های سیاه و کلفتش و درهمان حال می گوید:چرا نمی خوابی براتی جان ؟اضافه کاری داری ؟

قند را از میان لب هایش بر می دارد  به پشتی صندلی تکیه می دهد و غش غش می خندد.براتی ته شوخی امینی را می خواند. سرش را پایین می اندازد، تلخ می خندد و می گوید:از ما دیگه گذشته جناب امینی .

براتی حبه قند را می اندازد تو حفره دهانش یک قلپ از چایی را، پر سر و صداسر می کشد و می گوید: تیغ تیغ کهنه س.

دوباره می زند زیر خنده.براتی تو دلش می گوید خوش به حالت.جناب امینی. حق داری این جور از خنده ریسه بری . چه کم و کسری داری؟ زبونم لال  زنت مریض احواله؟بچه ات آواره ولایت غربته؟ خودت هشتت گروه نهته؟ بخند جناب امینی بخند.

روزنامه ای روی میز امینی است. براتی خم می شود و نگاه می کند به تصویر صفحه اول روزنامه ..تصادف یک کامیون با یک اتوبوس مسافربری..

براتی می گوید: چه تصادفی!

امینی قلپ آخر چای را سر می کشد، لیوان را با یک جور لذت می کوبد روی شیشه میز و می گوید: جاده هامون به عزراییل گفنه ن بیلاخ!

از حرف خودش غش غش می خندد و به پشتی صندلی اش تکیه می دهد..براتی می گوید: حالا این تصادف کجا بوده؟

امینی دست دراز می کند روزنامه ر ا برمی دارد سرسری نگاهی به تصویر و نوشته های زیرآن می اندازد و می گوید نزدیکای کرمان بوده..نوشته ن راننده کامیون پرس شده تو اتاقک ماشین هیچ جوری نمی شد بکشیش بیرون..

خودش را عقب کشید، تکیه می زند به پشتی صندلی اش و می گویذ: عینهو کاغذایی که تو دستگاه فتوکپی گیر می کنن.می کنن.

باز می زند زیر خنده.براتی فکر می کند فرصت خوبی است که راجع به خریدن دستگاه تکثیر نو و جمع و جور با امینی صحبت

 کند می گوید: عرضی داشتم جناب امینی.

امینی می گوید: بفرمایید جناب براتی به گوشم..اصلن چرا سر پا ایستادی بفرما بشین پدرجان..در خدمتم.

براتی می گوید: ممنون جناب امینی .مصدع اوقات نمی شم .می خواستم جسارتن عرض کنم اگه امکان داره فکر یه دستگاه تکثیر نو باشین برا اداره. این بدبخت عمر خودشو کرده مثل من زوارش دررفته . می دونین که دستگاه های شیک و تازه ای اومده که یک چارم جای این قدیمی رو هم اشغال نمی کنه تازه.کارایی شون..

امینی حرف براتی را قطع می کند دهد ،سر تکان  می دهد و می گوید: دست به دلمون نذار جناب براتی. قول گفتنی تو مو می بینی و ما پیچش مو پدرجان...بیرون نیومدن عروس از بی چادریه جناب براتی . ..با کدوم بودجه؟..می دونی بودجه مثل چیه پدرجان؟..یه کوه یخ که تا از مرکز راه بیفته  بیاد برسه به این ده کوره ما شده قد یه نخود.نخودو هم گمونم فقط بشه بریزی تنگ بغل یه پاره گوشت  تو دیزی.

باز هم بلند به حرف خودش می خندد.

براتی تلخ می خند و می گوید: از شما چه پنهون من از این دستگاه لندهورهم می ترسم هم دلم براش می سوزه.

امینی می گوید:فعلن هوای همدیگه رو داشته باشین تا گوش شیطون کرفرجی حاصل بشه.

می خندد ، لیوان خالی چایی را برمی دارد و نگاه می کند..

براتی می گوید: میل دارین بیارم خدمتتون؟

امینی لیوان را دراز می کند طرف براتی: دستت درد نکنه.

براتی می گوید: با اجازه

 دارد را ه می افتد که امینی صداش می کند.براتی برمی گردد:بله جناب امینی!

امینی می گوید: یه وقت دستگاه قورتت نده ها!

می زند زیر خنده .براتی یکه می خورد و بی هوا می گوید:ش...شما از کجا می دونین جناب امینی؟

امینی تو. ریسه خنده اش می گوید:چی رو می دونم پدرجان؟

براتی می گوید:هی...هیچی جناب امینی..هیچی...

لیوان را بالا می گیرد و تلخ لبخند می زند: برم چایی بیارم خدمتتون.

 

در اتاق تکثیر را می بندد ولو می شودروی صندلی چرخان اهدایی رییس اداره به اتاق تکثیر و شماره سالار را می گیرد. گوشی سالار خاموش است. دلواپس بلند می شود وشروع می کند به قدم زدن تو اتاق . چطور است به خانه سالار زنگ بزند؟ ....نه، بی فایده است . پروین شماره او را می شناسد. محال است گوشی را بردارد..چقدر دلش تنگ شده برای شنیدن صدای پروانه و پوران!..عروس گلم،ما چه بدی به تو کردیم که سایه مونو با تیر می زنی؟!

کسی چند بار در می زند بعد در را هل می دهد و تو می آید..آقاجانی است. کارمند کارگزینی...زل می زند تو صورت براتی:

خدا بد نده آقای براتی..حالتون خوبه؟

براتی می گوید: خوبم پسرم، خوبم. امری داری؟

آقاجانی می گوید: کلی در زدم. ..دلواپس شدم.

 

چطور است برود سراغ محمودی، تلفنچی اداره ، شماره خانه سالار را براش بگیرد؟این جوری پروین حتمن گوشی را بر می دارد. آن وقت او بهش التماس می کند، به جان برادر ناکام نامرادش قسمش می دهد که تلفن را قطع نکند  و بگذارد او صدای نوه هاش را بشنود..از اتاق می زند بیرون.. به صادقی بایگان می گوید چشمش به اتاق تکثیر باشد.جند دقیقه دیگر برمی گردد. راه می افتد طرف تلفنخانه. هنوز چند قدمی نرفته که پشیمان می شود و پا سست می کند..محمودی را می شناسد. حتمن تا موضوع را بگوید صدجور آیه و حدیث ردیف می کند و قضیه بیت المال را پیش می کشد و این که گرفتن شماره تلفن های شخصی خلاف شرع و قانون است...

 

نصفه های شب، براتی آشفته و خبس عرق از خواب می پرد . خواب دیده که دستگاه تکثیر کهنه و لندهور اداره، او را بلعیده است.

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

نظرات   

 
0 #2 نيلوفر .ن 1391-10-18 10:34
شروع داستان بسيار درخشان است
بازگو کردن
 
 
0 #1 سهیل 1391-10-14 15:04
ممنون . داستان بسیار جالبی بود .
بازگو کردن
 

اضافه کردن نظر

بازدیدکنندگان

در حال حاضر 59 میهمان و بدون عضو در حال بازدید از سایت هستند

آگهی متنی

   مسئولیت نوشته ها به عهده ی خود نویسنده است و سایت مرور هیچ مسئولیتی در این مورد ندارد

مهرآوران

 هاست  ، دامنه ، طراحی سایت 

HTTP://MEHRAVARAN.COM

  


 بیست داستان کوتاه از ۱۶ تن از داستان نویسان معاصر

یتhttp://www.epubfa.ir/?p=79

 

 زنان داستان نویس ایران در سایت امازون

با ترجمه امیر مرعشی

https://www.amazon.com/Alive-Kicking-collection-Contemporary-Iranian/dp/1544022727/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1488605449&sr=8-1&keywords=mitra+dava

 

 

مرفی /  بکت / سهیل سمی / ققنوس

 

 

بالزن ها / محمد رضا کاتب / نشر ققنوس .هیلا

 

 

 

با عزیز جان در عزیزیه /  فرخنده اقایی / نشر ققنوس

 

رمان «چرا زن‌ها گریه می‌کنند» نوشته رُنه ژان‌کلو با ترجمه عظیم جابری
نشر افراز . 
 

 

مجموعه چهار جلدی شناختنامه ادبیات ایران

جواد اسحاقیان /  نشر نگاه

 

چرا اخرین درنا باز می گردد

شمس آقاجانی

 

اکواریوم شماره چهار / میترا داور / نشر اموت