Strict Standards: Declaration of fa_IRDate::calendar() should be compatible with JDate::calendar($format, $local = false, $translate = true) in /home/morourir/public_html/language/fa-IR/fa-IR.localise.php on line 0

Strict Standards: mktime(): You should be using the time() function instead in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 32

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 28

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 120

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/helper/vvisit_counter.php on line 123

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 46

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/morourir/public_html/plugins/system/vvisit_counter/vvisit_counter.php on line 106
مرور :: ادبیات - باب دیلن
شنبه, ۰۲ شهریور ۱۳۹۸

اخبار فرهنگی ایسنا

ایسنا

فرهنگی و هنری > ادبیات و کتاب

 

سارا دانیلز، دبیر دائمی آکادمی سوئد، در توصیف دیلن گفت که او یک نمونه بزرگ است و در تمام ۵۴ سال گذشته چنین بوده است. او با خواندن بخشی از شعر‌ «بلوند بر بلوند» دیلن، این شعر را نمونه‌ای از شیوه درخشان قافیه‌پردازی و  ردیف‌سازی و همچنین نمونه‌ای درخشان از روش فکر کردن او دانست.

دانیلز در ادامه گفته است که هر چند این انتخاب غافلگیر‌کننده به نظر می‌رسد اما اگر به عقب برگردیم، مثلا پنج هزار سال قبل، هومر و سافو را کشف می‌کنیم. آن‌ها متن‌های شاعرانه‌ای می‌نوشتند که قرار بود برای نمایش به کار گرفته شوند. در مورد باب دیلن هم ماجرا همین است. ما هنوز هومر و سافو را می‌خوانیم و از خواندن‌شان لذت می‌بریم.

دیلن در پنج دهه اخیر در موسیقی آمریکا به عنوان یک پدیده مطرح بوده‌ است. او با نام کامل رابرت آلن زیمرمن، متولد ۲۴ می سال ۱۹۴۱ در شهر دولوث ایالت مینه‌سوتاست. این خواننده، آهنگساز، شاعر، و نویسنده آمریکایی، در سبک موسیقی بومی آمریکا صاحب‌نام بود اما در دهه ۶۰ میلادی به سبک راک روی آورد و اشعار عاشقانه راک اند رول روز را با اشعار ادبی و روشنفکرانه کلاسیک در هم آمیخت.

باب دیلن

او در به وجود آمدن سبک راک بومی در موسیقی اواسط دهه ۶۰ بسیار تأثیرگذار بود و به شکسپیر هم‌نسلان خود شهرت یافت.

برخی از آثار دیلن به عنوان سرود جنبش‌های اجتماعی در دهه ۶۰ مطرح شدند.

بیش از ۵۸ میلیون نسخه از آلبوم‌های او در سراسر جهان به فروش رسیده‌اند. او بیش از ۵۰۰ ترانه نوشته‌ است که بیش از دو هزار هنرمند آن‌ها را خوانده‌اند و در نقاط مختلف دنیا اجرا شده‌‌اند.

اهدای جایزه نوبل به یک ترانه‌سرا اتفاق غیرمنتظره نوبل ادبی امسال به شمار می‌رود.

هر سال نام عده‌ای از نویسندگان برجسته جهان به عنوان برنده احتمالی نوبل ادبی در میان می‌آید، اما در اغلب موارد تصمیم کمیته نوبل در این‌مورد غافلگیرکننده است.

بر خلاف جوایز علمی نوبل که به خاطر یک دستاورد علمی مشخص به برندگان اعطا می‌شود، نوبل ادبی به خاطر مجموعه آثار یک نویسنده به او تعلق می‌گیرد.

هیأتی متشکل از ۱۸ نفر نویسنده‌ای را برای این جایزه برمی‌گزیند. نوبل ادبی مهم‌ترین جایزه نوبل است و معمولا به یک نویسنده تعلق می‌گیرد.

در سال‌های ۱۹۰۴، ۱۹۱۷ و این ۱۹۷۴ این جایزه به طور مشترک به دو نویسنده اهدا شد.

 

دمیدن در باد

 

داستان کودکی یهودی که در نوجوانی مجذوب جادوی الویس پریستلی و جری لی لوئیس شد، و دانشگاه را رها کرد تا روی صحنه‌ برود و پیامبری کند، در دهه‌ی هفتاد به اوج می‌رسد؛ درست وقتی که او در ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۵ در «نیو پورت» موسیقی فولک را کنار گذاشت و علی‌رغم اعتراض هوادارنش، گیتاری الکترونیکی به دست گرفت و همراه با یک گروه کامل نواخت. درست چند روز قبل، «مثل یک خانه به دوش» بیرون آمده بود و  از آغاز فصلی جدید برای دیلن خبر می‌داد: فصل راک‌اند رول که البته علاقه‌ی شاعر نیز در نوجوانی معطوف به آن بود.

 

اوج ماجرای شاعر اما مقارن با نقطه‌ی عطف تاریخ آمریکا در نیمه‌ی دوم قرن بیستم نیز است؛ دوران ریاست جمهوری و ترور جان اف کندی، گسترش جنبشهای زنان وحقوق مدنی، و تظاهرات ضد جنگ ویتنام. در اوج این دوران، دیلن جوان با مارتین لوتر کینگ در راهپیمایی واشنگتن همراه می‌شود و در کنار او و همراه جون بائز ترانه‌ی «ما پیروز می‌شویم» را می‌خواند.

 

«دمیدن در باد» بی‌شک کلیدی‌ترین آواز این دوران است؛ ترانه‌ای که به سرود ضدجنگ یک نسل بدل می‌شود.

 

جدایی از موسیقی فولک در ۱۹۶۵، و چرخش به سمت راک، اما درعین حال به منزله‌ی جدایی باب دیلن از محیط های سیاسی چپ نیز است. باب دیلن درواقع  هیچگاه یک چهره‌ی سیاسی نبود، و شخصاً تمایل نداشت تداعی‌گر یک خواننده‌ی مبارز باشد. به همین خاطر است که دوران همراهی او با جون بائز چندان دیرپا نیست .

 

در دهه‌ی هفتاد و هشتاد، باب دیلن مسیر کاملاً متفاوتی را طی می‌کند؛ در ۱۹۷۱، یک مجموعه شعر چاپ می‌کند؛ و حتی نقاشی و سینما را هم امتحان می‌کند. آنچه در این دوران و در ادامه اتفاق می‌افتد فراموش کنید؛ سیمای باب دیلن تجسم ابدی همان پیامبر سفید شورشی دهه‌ی طوفانی شصت است و خواهد ماند؛ صدای همیشگی دوران فوران میل، انقلاب جوانی، ابدیت نشئگی، و تورم اراده‌ برای تعیین سبک زندگی.

 

اهدا جایزه‌ی نوبل به دیلن احتمالاً یکی از آخرین ترکش های این دوران پرسروصداست؛ دورانی که شوق آن برای آزادی در نهایت با ولع مصرف التیام یافت، و جوانان طغیانگر آن اکنون صاحب مناصب و مشاغل کلیدی سیاسی و فرهنگی در اروپا و آمریکا اند؛ و چه بسا نفوذ و خوشایند آنها در تصمیم امسال آکادمی نوبل بی‌تأثیر نبوده باشد.

 

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

اضافه کردن نظر

بازدیدکنندگان

در حال حاضر 63 میهمان و بدون عضو در حال بازدید از سایت هستند

آگهی متنی

   مسئولیت نوشته ها به عهده ی خود نویسنده است و سایت مرور هیچ مسئولیتی در این مورد ندارد

مهرآوران

 هاست  ، دامنه ، طراحی سایت 

HTTP://MEHRAVARAN.COM

  


 بیست داستان کوتاه از ۱۶ تن از داستان نویسان معاصر

یتhttp://www.epubfa.ir/?p=79

 

 زنان داستان نویس ایران در سایت امازون

با ترجمه امیر مرعشی

https://www.amazon.com/Alive-Kicking-collection-Contemporary-Iranian/dp/1544022727/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1488605449&sr=8-1&keywords=mitra+dava

 

 

مرفی /  بکت / سهیل سمی / ققنوس

 

 

بالزن ها / محمد رضا کاتب / نشر ققنوس .هیلا

 

 

 

با عزیز جان در عزیزیه /  فرخنده اقایی / نشر ققنوس

 

رمان «چرا زن‌ها گریه می‌کنند» نوشته رُنه ژان‌کلو با ترجمه عظیم جابری
نشر افراز . 
 

 

مجموعه چهار جلدی شناختنامه ادبیات ایران

جواد اسحاقیان /  نشر نگاه

 

چرا اخرین درنا باز می گردد

شمس آقاجانی

 

اکواریوم شماره چهار / میترا داور / نشر اموت